header

خارج فقه القضا (1400-1401) - جلسه 31

استدلال مخالفان برای ردّ اعتبار علم قاضی
حق خصم در مناقشه دلیل طرف مقابل و مناقشه نسبت به علم قاضی امکان ندارد
اشاره نبوی مشهور (انما اقضی...) به این حقیقت.
حق اقناع خصم حتی برای ابلیس و برای مجرمان در قیامت
تشکیل دادگاه و پرسش و پاسخ در قیامت
اشاره به آیات سوره مبارکه ص آیات 75 تا 81 و آیه 18 از سوره مبارکه مجادله
حدیثی دال بر رحمت واسعه خداوند متعال در قیامت.

خارج فقه القضا (1400-1401) - جلسه 30

تفصیلات در مساله
اشکال بر متن نقل شده از تفسیر نمونه
قضاوت معصوم علیه السلام حساب ویژه دارد و نباید با کار غیر معصوم مقایسه شود.
نقد استدلال به در معرض تهمت واقع شدن قاضی برای ردّ عمل به علم قاضی.
رای فقهای عامه در مساله
کثیری از فقهای متقدم عامه بر جواز بوده اند
اجماع از متاخرین ایشان بر عدم جواز
علم شخص در کلام عامه در مقابل علم نوعی نیست
ترسیم حقیقت قضایی و حقیقت واقعی در کلام سنهوری
تعارض حقیقت اول با حقیقت دوم
رفتار شناسی شارع در این باره

خارج فقه القضا (1400-1401) - جلسه 29

نقل نظرهای فقهادر اعتبار علم قاضی و عدم اعتبار
نظر مشهور بر اعتبار مطلق است بدون اینکه در منشا آن نظر خاصی دیده شود الا از نادری از فقها
نظر دوم
عدم جواز مطلقا
کلام ابن جنید
استدلال وی و پاسخ به استدلال او
نظر سوم
تفصیل به جواز در حق الله و عدم جواز در حق الناس (به ابن جنیدنسبت داده شده است)
نظر چهارم تفصیل به جواز در حق الناس و عدم جواز در حق الله
نظر پنجم
تفصیلات در مساله مثل تفصیل بین علم حاصل از حس و علم حاصل از حدس یا تفصیل بین حدودی مثل زنا و لواط و سرقت که با علم نمی توان قضاوت کرد.

خارج فقه القضا (1400-1401) - جلسه 28

بیان موقعیت علم در قضاوت در قانون ج.ا. ایران
منظور از علم دانش یا آگاهی نیست بلکه حالت قاطع شخص است
در معصوم علیه السلام بحثی نیست،بلکه گفتگو در مورد غیر معصوم است.
قاضی نه تنها جایز است بلکه واجب است مطابق علم خود قضاوت کند.
برخی تذکرات دیگر
آرای فقیهان در مساله
نظر مشهور بلکه اجماع در مساله بر اعتبار علم قاضی است مطلقا
اشاره به پنج نظر در مساله
کلام صاحب جواهر و ادعای اجماع