مقدمه اصول فقه(1402-1403) - جلسه 2
درس اخلاق: تدبر و تامل و انس با قرآن کریم
افلا یتدبرون القرآن ام علی قلوب اقفالها
نقد رفتار محقق خویی در مساله - تفاوت است بین«تعهد الواضع بانه متی تکلم بلفظ مخصوص لایرید منه الّا تفهیم معنی خاص» با«تعهد الواضع بانه متی اراد تفهیم معنی خاص ان یجعل مبرزه لفظا مخصوصاً» زیرا تعهد اول با اشتراک لفظی نمیسازد ولی با تعهد دوم میسازد مگر مراد از لفظ مخصوص انحصار باشد لکن این اراده صحیح نیست.
قبلا نیز گفته شد که نزاع در تفسیر وضع نمیتواند واقعی باشد.
امر چهارم(امر 12 در کفایه) فی جواز استعمال لفظ در بیش از یک معنا به نحو استقلال
مقدمه اصول فقه (1402-1403) - جلسه 1
مرسوم در اشتراک لفظی
الحق وقوع الاشتراک للنقل و التبادر و...
آراء در مساله از امکان، وقوع بلکه ضرورت تا امتناع مطلق و امتناع نسبت به قرآن داریم.
دلیل هر کدام از آراء - الحق هو الامکان و الوقوع
کلام محقق خویی در مساله: وی چون وضع را تعهد مستعمل میداند و دو تعهد مستقل و منحصر را غیر قابل جمع میداند، اشتراک را به معنای معروف آن نامیّسر میبیند و آن را در قالب وضع عام و موضوع له خاص تصور میکند.
نقد کلام محقق خویی و تهافت دو مبنای ایشان در تفسیر وضع.
طریفه: از موارد مغفول اشتراک لفظی مثل لفظ ید و رِجل.