خارج فقه القضا (99-1400) - جلسه 50
ملاحظات وارد بر پاسخ سوم
نقد سخن برخی از مراجع که گفتهاند : قاضی ضامن است ولی ضمانت از بیت المال پرداخت میشود.
تعبیر روایات، فقها، قانون اساسی و قانون مجازات اسلامی غیر از این است.
مصلحت یا مسئولیت مبنای پرداخت خسارت از بیت المال
فقه شرکت (99-1400) - جلسه 17
نظر برخی از علمای عامه در صحت و بطلان اقسام شرکت
دلیل اجتهادی بطلان شرکت در دیون
استدلال از طریق تحلیل ماهیت شرکت
استدلال به روایت طلحة بن زید
روایت لا یباع الدین بالدین
ادله چهارگانه بر بطلان شرکت در دیون
تفسیر قرآن کریم(1401-1402) - جلسه 15
چند پرسش و پاسخ:
1. فرق الرحمن و الرحیم. حدیث امام صادق علیه السلام: الرحمن اسم خاص بصفة عامة و الرحیم اسم عام بصفة خاصة.
در المیزان آمده: رحمان صیغه مبالغه و دال بر کثرت است و رحیم صفة مشبهه و دال بر بقاء است. لذا مناسب است رحمان دلالت کند بر رحمت کثیر که بر مومن و کافر افاضه میشود، و رحیم بر نعمت دائم که بر مومن فرو میریزد.
به نظر میرسد: مرحوم طباطبائی ثبوت در صفة مشبهه را به معنای دوام گرفته است که اشتباه است. چنان که رحمان را جازمانه صیغه مبالغه گرفته، در حالی که این نظر قطعی نیست.
به علاوه مساهمه ای که نسبت به رحمان و رحیم صورت گرفته گاه خلاف برخی نصوص به نظر میرسد.
نصوصی مانند: الملک یومئذ الحق للرحمن و کان یوماً علی الکافرین عسیراً.(26 فرقان)
یا رحمان الدنیا و الآخرة و رحیمهما(امام سجاد علیه السلام)
اصولا خداوند برای همگان در همه جا و همه زمان ها رحمت است.فتامل
2. رحمت از انفعال و تاثر صاحب رحمت حکایت میکند و این فرآیند در خداوند نیست، پس باید رحمت را در خداوند به حقیقت نهایی اش که افاضه و اعطاء به غیر است، تفسیر شود. در دیگر صفات هم باید نسبت به خداوند بومی سازی صورت گیرد.
3. محدوده رحمانیت و رحیمیت خداوند و اتباط این دو وصف با حکمت و عدالت الهی و مساله خلود.....